respiro i respiro constant
amb una cadència inconscient
com quan batego
com quan paeixo o excreto
un automatisme primitiu vegetatiu
em mena en el temps enllà
així em passa la biologia i la vida
només entretinc els moments compartits
és llavors que desperto els sentits
els poso a treballar exigent
no permetré que tornin a perdre't
no els deixaré que tornin a trair-me
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.